తలొంచుకుందాం

తలొంచుకుందాం
తెలివి లేని వాళ్ళమని
తెలుగు నేలపై కలియుగాన
యదు కులం మనమని

దురాశే తన శ్వాసై
పర ధర్మం
పడగలు సారించిన
వేళ
మునుపటి ప్రతి గాయం
మేనిపై మాసిపోక ముందే
రక్తపు రుచి మరిగిన
రాబందులు
ప్రజలు రెచ్చగ
పెట్టిన చిచ్చుల
మరొక్క గాయం
చుట్టూ మూగిన
ఈగలను, పురుగులను చూసి... తలొంచుకుందాం.

మృగరాజు నాటి
ఆ అడవి నీతే
మేలనిపించే రీతిన
గొర్రెల మందల పీడించే
ఈ నక్కల ఎత్తులు జిత్తులు చూస్తూ
చేవ ఉండీ చలనం చూపని
మన నిబ్బరానికి అబ్బురపడక... తలొంచుకుందాం.

తలొంచుకుందాం
తెగువ లేని వాళ్ళమని
ప్రజాస్వామ్య వస్త్రాపహరణాన
ప్రతి నాయకుడూ దుశ్శాసనుడైతే`
ధర్మం తప్పిన
ధర్మజులం మనమని
చోద్యం చూసిన
సర్వ సభికులం మనమని !

నొక్కి వక్కాణించినంతన చిక్కెటులని తర్కించుచు చెవులు రిక్కించిన, చిక్కిన నా ప్రక్కవాని జూచి నేనిట్లనియె !

నేను స్కూల్లో ఉన్నప్పుడు మా లెక్కల మాష్టారు Redundancy గురించి ఇలా చెప్పేవారు...

ఎవరో ఒకాయిన తన గొడుగు మీద ' రమణారావు గారు ' అని రాయించుకుని అది వేసుకుని వెళ్తున్నాట్ట. అది చూసి కొంత మంది పోకిరి పిల్లలు వెనకాల పడి......
' రమణారావు గారు గారు ' అని ఏడిపించడం మొదలు పెట్టారుట.

ఒక విషయాన్నో అభిప్రాయాన్నో కుండ బద్దలు కొట్టినట్టో, కొండ బద్దలు కొట్టినట్టో చెప్పడం తప్పు కాదు, మంచిది కూడా.. కానీ అదే కుండని మళ్ళీ మళ్ళీ బద్దలు కొడితేనే ఒస్తుంది చిక్కంతా ! ముందొక మార్కో ముద్రో పడుతుంది.. ఆ తర్వాత మనం ' నొక్కి వక్కాణించిన ' విషయాన్ని ఒదిలేసి దాన్నొక జబ్బుగానో, తెగులుగానో, పిచ్చి గానో అనుకోవడం, చూపించడం, వెక్కిరించడం జరుగుతుంది. ఇది నేను చిన్నప్పటి నించీ చూసినదే.

కావున మిత్రమా ... ' కడ వరకుంగట్టుబడు క్రమమునందున్ దక్క తక్కిన కడ నెక్కడనున్నొక్కటి కంటెను మార్లు నొక్కి వక్కాణించినంతన జిక్కిటులగునే ! '

సముద్రం

ఏదో సాధించాలనే తపన నిండిన ఆలోచనల లాంటి అలలు.. ఇంత లోనే అంతర్మధనం ... వెనక్కి వెళ్ళడం.. మళ్ళీ కమ్ముకుని ఎగసి పడడం ....... సమయం తెలియనివ్వని , ఎడతెగని ఘోష .. అస్తమించే సూర్యుడు.. కాళ్ళ కింద మెత్తటి ఇసక..... ఉండి ఉండి దానిని తడిపే నీటి నురగ.. సముద్రం అంటే ఒక మహొన్నతమైన అనుభవం..ఆవిష్కారం..
ప్రకృతి తన అనంతమైన శక్తిని నిరంతరంగా ప్రదర్శించే వేదిక సముద్రం..
ప్రపంచంలో జరిగే ప్రతి పరిణామాన్ని ఏదో ఒక లాగా వివరించేసి చేతులు దులుపుకునే ఆధునిక జాడ్యం అంటని ప్యూర్ మైండ్ కి సముద్రాన్ని చూడగానే కలిగే మొదటి ప్రశ్న...

ప్రకృతికి ఇంత శక్తి ఎక్కడిది ? అసలు సముద్రాలూ, పర్వతాలు, నదులు, అడవులు... ఇవన్ని ఎవరు సృష్టించారు. ?
ఎందుకు సృష్టించారు ? దేవుడు అంటే ఆ సృష్టించిన వాడేనా ? ప్రకృతి శక్తి తో పోల్చుకుంటే మనిషి శక్తి ఏ పాటిది ?
అలాంటప్పుడు ప్రకృతికి తల వంచి బతకాలా ? లేక ఎదిరించి పోరాడాలా ?

తెలుగు వాడు గర్వపడే వేళ....

తెలుగు వాళ్ళు నిజంగానే గర్వ పడాలి.... ప్రాచీనత సంగతి సరే... ఈ రోజుల్లో కూడా... ఎందుకంటే...
ఆత్రేయ...
" అనుకున్నామని జరగవు అన్నీ, అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని..
జరిగేవన్నీ మంచికని.. అనుకోవడమే మనిషి పని.."
" గురుతు చెరిపి వేసి జీవించాలని... చెరపలేకపోతే మరణించాలని..
తెలిసి కూడా చెయ్యలేని వెర్రి వాడిని..గుండె పగిలి పోవు వరకు నన్ను పాడనీ..
ముక్కల లో లెక్కలేని రూపాలలో .. మరల మరల నిన్ను చూసి రోదించనీ..."
వేటూరి...
" పదములు తామే ... పెదవులు కాగా.. గుండియలే...అందియలై... మ్రోగ...."
సిరివెన్నెల...
" అలల పెదవులతో.. శిలల చెక్కిలి ఫై.. కడలి ముద్దిడు వేళ...
పుడమి హృదయంలో...
ఉప్పొంగి సాగింది అనురాగము... ఉప్పెనగ మారింది ఆ రాగము..."

ఇవి వీళ్ళ బెస్ట్ వర్క్స్ కావు.. మచ్చుక్కి.. నేను ఎంచినవి .. ఏది తీసుకున్నా ఒక స్థాయి కి తగ్గకుండా ఉండడం చాలా గొప్ప విషయం...తెలుగు సినిమా సాహిత్యానికి ఒక గౌరవాన్ని చిర స్థాయిగా సంపాదించి పెట్టిన వాళ్ళందరినీ చూసి మనం నిజంగానే గర్వపడాలి...ఎందుకంటే... ఇవాల్టి రోజున.. సినిమా అనేది.. సగటు మనిషి దృష్టిలో
ఆ భాష సాహిత్యానికి కొలబద్ద.